Zatoki to części wybrzeża wcinające się w ląd, zwykle o szerokim wejściu i stosunkowo osłoniętej wodzie, powstałe w wyniku procesów geologicznych (erozji, tektoniki, akumulacji) lub podnoszenia i obniżania poziomu morza. Mogą mieć różne kształty i rozmiary — od rozległych zatok oceanicznych po niewielkie zatoczki rzeczne — i często łączą się z estuariami, fiordami czy lagunami. Charakterystyczne cechy to mniejsze falowanie, nagromadzenie osadów i różnorodność siedlisk przybrzeżnych, co wpływa na hydrodynamikę i klimat lokalny.
Zatoki pełnią istotną rolę ekologiczną i gospodarczą: są miejscem rozrodu wielu gatunków ryb i ptaków, siedliskiem roślin wodnych oraz naturalnym filtrem dla zanieczyszczeń; równocześnie służą jako porty, przystanie rybackie, tereny rekreacji i źródło surowców. Z powodu intensywnego użytkowania i zmian klimatu (podnoszenie poziomu morza, zanieczyszczenie, eutrofizacja) wymagają zarządzania i ochrony, by zachować ich funkcje biologiczne i wartości dla społeczności przybrzeżnych.
